O mnie

Interesuję się dramatem i teatrem – zwłaszcza dziewiętnastowiecznym oraz lalkowym. To dwie dość odległe dziedziny, ale w obu staram się badać podobne zjawisko: miejsce styku teatru i literatury. Przyglądam się temu, co dzieje się z dramatem, gdy trafia na scenę oraz jak teatr wpływa na dramat. Ciekawi mnie koncepcja teatru wpisana w tekst utworu dramatycznego, nie tylko w postaci didaskaliów.  W dramaturgii dla teatru lalek najbardziej fascynuje mnie „lalkowość”, zaś w XIX wieku – teatr i dramat okresu międzypowstaniowego (1831-1863), najmniej znany i najsłabiej opracowany. 

Poruszanie się na pograniczu teatrologii i dramatologii pozwala obserwować, jak teatr wpływa na dramat, a dramat na teatr. Jak znajomość teatru własnej epoki i osobiste doświadczenia teatralne kształtują dzieła dramatopisarzy, i odwrotnie – w jaki sposób nowatorstwo i wyobraźnia dramatopisarzy wpływa na kształt teatru. Takie podejście pozwala uniknąć traktowania dramatu podobnie jak poezji czy prozy, czyli gatunków „czysto” literackich. Sądzę, że jeżeli autor decyduje się napisać nie wiersz czy powieść, ale dramat, to znaczy, że towarzyszy mu myśl o jakimś teatrze – znanym lub wyobrażonym, typowym (w danym czasie historycznym) lub oryginalnym, uznawanym za „oczywisty” lub stematyzowanym jako problem (perspektywa metateatralna). 

Z powyższymi dwoma kręgami zagadnień – teatrem i dramatem XIX wieku oraz teatrem i dramatem lalkowym – łączy się moja praca dydaktyczna, publikacje naukowe, recenzje teatralne, referaty na konferencje naukowe, udział w teatralnych festiwalach (m.in. w roli jurora), działalność popularyzatorska oraz prace edytorskie. 

Najbardziej lubię czytać i pisać, a poza tym – różne rzeczy. Lubię spacerować po lesie, chodzić po górach, przypatrywać się krzakom róż. Lubię słońce, ale także uwielbiam mgłę. Lubię ruskie pierogi i ciasto drożdżowe z kruszonką, a także francuską bagietkę z serami i wytrawnym czerwonym winem. W dziejach malarstwa fascynuje mnie Sebastiano del Piombo, Caspar David Friedrich, William Turner, impresjoniści, polskie malarstwo II połowy XIX wieku (Podkowiński, bracia Gierymscy, Pruszkowski), Stanisław Wyspiański, Olga Boznańska, Georges Braques, Amadeo Modigliani, Władysław Hasior, Jerzy Nowosielski i wielu innych artystów. Muzykę lubię bardzo różną, od Maxa Brucha, Chopina, Meyerbeera, po piosenki Beatlesów, Elli Fitzgerald, Charles’a Aznavoura, Roda Stewarta czy Hanny Banaszak. Na pierwszym miejscu ulubionych wierszy są Kwiaty polskie Juliana Tuwima, z powieści – Lalka Prusa, spośród dramatów – sztuki genezyjskie Słowackiego. Zachwyca mnie wiele dzieł ze wszystkich gatunków sztuk. Spośród miast, najbliższa jest mi Warszawa, zaraz potem Wilno, Kraków i Praga oraz włoska Taormina, grecka wyspa Santorini i bajkowe Dinan we Francji. Tę listę można by ciągnąć długo.

Szanowna Czytelniczko, Szanowny Czytelniku, 

jeśli masz ochotę się ze mną skontaktować (a będzie mi bardzo miło!), to zechciej, proszę, wypełnić poniższy formularz.

Kontakt